آیا نیسان مورانو جدید ارزش این انتظار طولانی رو برای ورودش داره؟

نیسان مورانو همیشه یکی از شاسی‌بلندهای جذاب توی خط تولید این شرکت و سگمنت شاسی‌بلندهای سایز متوسط بوده. نسل چهارم هم سنت طراحی‌ای رو که برای متمایز شدن از بقیه طراحی شده بود، ادامه می‌ده. مورانو ۲۰۲۵ یک خودروی جذابه، و این به‌روزرسانی خیلی وقت بود که باید می‌اومد – نیسان نسل سوم رو برای مدل سال ۲۰۱۵ معرفی کرده بود. وقتی این همه زمان می‌گذره، گمانه‌زنی‌ها در مورد اینکه آیا اصلاً چرخه‌ی زندگی جدیدی پیدا می‌کنه یا نه، شروع می‌شه. توی این مورد، تأخیر به این دلیل بود که نیسان قصد داشت مورانو رو به عنوان یک خودروی برقی از نو بسازه، اما در عوض آریا (Ariya) رو ساخت که منابع رو دزدید و نوسازی مورانو رو به تأخیر انداخت.

ارزش صبر کردن رو داشت؟ مدل جدید لوکس‌تر از هر چیزی هست که نیسان در دهه‌های اخیر ساخته. پهن‌تره، با ظاهری جدید و شیک، از جمله رنگ تزئینات شبیه‌سازی شده‌ی “شیشه‌ی مورانو” که توی نور، رنگش رو تغییر می‌ده. فضای داخلی مجلل و مجهزترش شبیه آریا هست، با یک نمایشگر اطلاعات و سرگرمی ۱۲.۳ اینچی بزرگتر با Google Built-In، یک نمایشگر راننده‌ی مشابه و یک نمایشگر هدآپ رنگی. دکمه‌های لمسی تعبیه شده توی تریم چوب شبیه‌سازی شده (آریا از چوب واقعی استفاده می‌کنه)، همراه با نت‌های ارکستری که موقع روشن و خاموش کردن شاسی‌بلند پخش می‌شه، حس خاصی بهش می‌ده.

کابین، با چرم لحاف‌دوزی شده‌ی قهوه‌ای شکلاتی و چیدمان خوب برای گوشی‌ها و USB، حالت‌های رانندگی و سایر عملکردهای کلیدی، یک فضای آرام و بی‌صداس. اهرم دنده‌ی شبیه کلیدهای پیانو هم فضای داخلی رو بازتر کرده. صندلی‌های “بی‌وزنی” راحت و خنک‌کننده هستن و توی جلو قابلیت ماساژ هم دارن. صندلی‌های ردیف دوم جادار گرم‌شونده هستن و با پورت‌های USB، دریچه‌های هوا، یک جیب پشت صندلی و نورپردازی محیطی احاطه شدن. فضای بار هم بزرگه.

با این حال، به دلیل سوار شدن روی همان پلتفرم ۱۰ ساله‌ی نیسان D با سیستم تعلیق قدیمی، این شاسی‌بلند دچار لرزش‌ها و کنترل ضعیف بدنه هست، و هر دست‌اندازی رو از طریق شاسی که روی سطوح ناهموار ناآرومه، احساس می‌کنید.

این ماشین حالا توسط موتور ۲.۰ لیتری توربوی فشرده‌سازی متغیر ۴ سیلندر خطی نیسان تأمین نیرو می‌شه که گشتاور بیشتری داره اما اسب بخار کمتری نسبت به موتور V6 ۳.۵ لیتری که جایگزینش شده، تولید می‌کنه. گزینه‌ی هیبریدی وجود نداره.

یک گیربکس ۹ سرعته‌ی اتوماتیک جایگزین CVT نامحبوب شده، و داوران ما در مورد نتیجه‌ی اون اختلاف نظر داشتن. بعضی‌ها گفتن که این یک شریک خیلی بهتر برای موتور VC-Turbo هست، که شخصیت پیشرانه رو کاملاً تغییر می‌ده و اون رو خیلی پاسخگوتر می‌کنه؛ حتی توی حالت اسپرت موقع ترمز کردن دنده رو معکوس می‌کنه. بقیه مورانو رو پر سر و صدا، کند توی پاسخگویی، تکان‌دهنده توی سرعت‌های پایین، و مستعد تعویض دنده به بالا زودتر از موعد دونستن. الکس لینس، سردبیر همکار، گفت: «بین توربوشارژر، فشرده‌سازی متغیر و گیربکس، به دست آوردن شتابی که می‌خواید، فقط به معنی منتظر موندنه.» اما جدای از صیقل‌کاری، قدرت کافی توی اون وجود داره.

در کل، مورانو هندلینگ خوبی داره و مجهز به سیستم کمک راننده ProPilot نیسان هست که یک قابلیت اثبات شده‌ست.

این یک خودروی مجهز و نسبتاً لوکسه که قیمت شروعش کمتر از ۴۲,۰۰۰ دلاره، و مدل پلاتینیوم AWD کاملاً مجهز فقط کمی بیشتر از ۵۳,۰۰۰ دلار هست. با سیستم تعلیق قدیمی و پیشرانه‌ی گاهی خشنش، ممکنه انتخاب خوبی برای علاقه‌مندان نباشه، اما خریداران کم‌دقت‌تر ازش استقبال خواهند کرد.

لینک منبع