راهنمای مالیات بر سود سرمایه ایالات متحده برای سرمایه گذاران طلا و نقره

چگونه طلا و نقره فیزیکی مالیات می گیرند؟

شمش طلا و نقره ، سکه ها و میله ها توسط خدمات درآمد داخلی (IRS) در ایالات متحده به عنوان کلکسیون دیده می شوند. بنابراین ، طلا و نقره فیزیکی ، بدون توجه به فرم ، در هنگام فروش ، نرخ بالاتری از مالیات بر سود سرمایه دارند. در مورد فلزات گرانبها پلاتین و پالادیوم نیز همین مسئله صادق است.

در حالی که سود سرمایه بلند مدت به طور معمول دارای 20 درصد بالایی است ، کلکسیون ها را می توان با 28 درصد بالاتر مالیات داد.

کل یک سرمایه گذار در هنگام فروش طلا و نقره فیزیکی ، مالیات بر سود سرمایه را مدیون خواهد بود ، هم بر اساس براکت درآمد آنها و هم در مدت زمان نگه داشتن دارایی.

مالیات بر سود سرمایه بلند مدت بر طلا و نقره فیزیکی برابر با نرخ مالیات حاشیه ای سرمایه گذار است ، حداکثر 28 درصد به دلیل وضعیت آنها به عنوان یک کلکسیون ، به این معنی که کسانی که در براکت های مالیاتی بالاتر هستند ، هنوز هم فقط باید 28 درصد از سودهای بلند مدت را از فروش فلزات گرانبهای فیزیکی بپردازند.

شایان ذکر است که حداکثر 28 درصد فقط برای سود سرمایه بلند مدت است ، که مربوط به فلزاتی است که یک سرمایه گذار بیش از یک سال در آن داشته است. سود سرمایه کوتاه مدت در فلزات گرانبها که کمتر از یک سال نگهداری می شوند ، با نرخ درآمد معمولی مالیات می گیرند.

به عنوان مثال ، یک شخص در بالاترین براکت مالیاتی 100 اونس طلای فیزیکی را با قیمت 1800 دلار در هر اونس خریداری کرد و دو سال بعد دارایی های خود را با قیمت 2000 دلار در هر اونس فروخت. در حالی که آنها در 37 درصد مالیات مالیاتی قرار دارند ، آنها 28 درصد مالیات بر سود سرمایه حاصل از این فروش ها می پردازند. از آنجا که آنها 20،000 دلار سود سرمایه کسب کرده اند ، این امر به 5،600 دلار مالیات بر درآمد ترجمه می شود.

با این حال ، اگر سرمایه گذار فقط 11 ماه پس از خرید آن ، طلا را با همان سود فروخته باشد ، به عنوان سود سرمایه کوتاه مدت حساب می شود و سرمایه گذار با 37 درصد مالیات می شود و 7،400 دلار بدهکار می شود.

سرمایه گذاران که در یکی از براکت های مالیاتی زیر 28 درصد قرار دارند ، هنگام فروش دارایی های طلای و نقره ای جامد خود ، خواه کوتاه مدت یا بلند مدت ، با نرخ استاندارد براکت خود مالیات می گیرند.

به طور مشابه با سایر سرمایه گذاری ها ، فلزات گرانبها که با ضرر فروخته می شوند می توانند برای جبران سود سرمایه استفاده شوند.

چگونه ETF های طلا و نقره ای مالیات می گیرند؟

مانند سایر صندوق های مبادله ای مبادله (ETFS) ، ETF های طلا و ETF های نقره ای به همان روشی که سهام فردی انجام می دهند ، عمل می کنند ، به این معنی که سرمایه گذاری در این ETF ها شبیه به تجارت سهام در بورس است. دو نوع اصلی ETF های طلا و نقره ای وجود دارد: آنهایی که قیمت آن فلزات را ردیابی می کنند و قیمت های طلا یا نقره را ردیابی می کنند.

ETF هایی که از قیمت فلزات پیروی می کنند ، مواجهه با طلای فیزیکی یا نقره ، یا قراردادهای آتی طلا یا نقره را فراهم می کنند. این نکته را باید در نظر داشته باشید که سرمایه گذاری در این سیستم عامل های ETF به سرمایه گذاران اجازه نمی دهد تا از هر طلای فیزیکی یا نقره ای برخوردار باشند – به طور کلی ، حتی یک سرمایه گذاری در ETF که ردیابی طلا یا نقره فیزیکی را ردیابی می کند ، نمی تواند برای فلز ملموس بازخرید شود.

ETF هایی که در شرکت های طلا یا نقره سرمایه گذاری می کنند ، در معرض سهام طلا و نقره و همچنین سهام طلا یا نقره ای قرار می گیرند.

از نظر مالیات ، مالیات افزایش سرمایه از فروش ETF های طلا و نقره توسط منابع ETF ، براکت مالیاتی سرمایه گذاران و مدت زمان نگه داشتن دارایی تعیین می شود.

وجوه اغلب فرم های مالیاتی را که می توانند از آنها برای پر کردن مالیات بر درآمد خود استفاده کنند ، به سرمایه گذاران تأمین می کند. صفحه وب برای یک صندوق باید دارای سندی باشد که نحوه برخورد مالیات بر درآمد برای آن صندوق را توصیف می کند ، که ارزش خواندن قبل از سرمایه گذاری در آن را دارد.

سود سرمایه بلند مدت از فروش سهام ETF های طلا و نقره ای در صورت نگه داشتن فلزات گرانبهای جسمی و 20 درصد در صورت نگه داشتن سهام ، حداکثر نرخ مالیات بر درآمد فدرال است. در حالی که سود سرمایه بلند مدت به طور معمول با حداکثر نرخ 20 درصد کاهش می یابد. این امر به این دلیل است که هلدینگ ها همانطور که در بخش بالا توضیح داده شده است ، کلکسیون در نظر گرفته شده است. سودهای کوتاه مدت حاصل از فروش ETF های طلا یا نقره ای حداکثر نرخ فدرال 37 درصد است.

علاوه بر این ، این سودها می توانند با 3.8 درصد مالیات بر درآمد سرمایه گذاری خالص برای سرمایه گذاران با ارزش خالص خالص سیلی بزنند ، و ممکن است مالیات بر درآمد دولتی نیز اعمال شود.

کالاهای مبتنی بر آینده ETF می توانند با مجموعه ای از قوانین خود همراه باشند که می توانید در اینجا بیاموزید. به طور خلاصه ، آنها غالباً در یک هیبرید 60/40 مالیات می شوند که 60 درصد به عنوان سود بلند مدت و 40 درصد به عنوان سود کوتاه مدت رفتار می شوند. علاوه بر این ، این در پایان هر سال مالیاتی محاسبه می شود ، خواه فروش انجام شود یا خیر.

ETF هایی که سهام را در اختیار دارند به همان روش اوراق بهادار سنتی مالیات می شوند ، که می توانید در مورد آنها بیشتر بخوانید.

کوین مکلیگوت ، مدیر عامل شرکت فرانکو-نوادا استرالیا ، بخشی از شرکت حق امتیاز و جریان با محوریت طلا Franco-Nevada (TSX: FNV ، NYSE: FNV) هشدار داده است که این مالیات ها ، در کنار هزینه های مدیریتی ، می توانند آزار دهنده شوند. وی به شبکه خبری سرمایه گذاری از طریق ایمیل گفت: “ETF ها در واقع هزینه های مدیریت سالانه برای شما هزینه دارند.”

سهام طلا و نقره چگونه مالیات می شود؟

از نظر مالیات بر سهام طلا و نقره ، دستاوردهای بلند مدت از فروش منوط به استاندارد 20 درصد حداکثر نرخ فدرال است ، در حالی که سود کوتاه مدت با حداکثر نرخ فدرال 37 درصد روبرو خواهد بود. برای سرمایه گذاران در براکت های با درآمد بالاتر ، این امکان وجود دارد که سرمایه گذاری سهام طلا و نقره نیز با 3.8 درصد مالیات بر درآمد سرمایه گذاری خالص سرمایه گذاری و همچنین مالیات بر درآمد دولت مورد برخورد قرار گیرد.

بر خلاف فلزات گرانبهای فیزیکی و ETF هایی که آنها را نگه می دارند ، سهام فلزات گرانبها به عنوان کلکسیون طبقه بندی نمی شوند ، به همین دلیل مالیات بر سود سرمایه بلند مدت به جای 28 درصد 20 درصد کاهش می یابد.

سهام فروخته شده با ضرر مهم است و همچنین می توان از آنها برای جبران سود سرمایه در هنگام تشکیل مالیات بر درآمد استفاده کرد.

نحوه گزارش مالیات بر سرمایه گذاری های طلای فیزیکی و نقره

شرکت کنندگان در بازار که برای سودآوری فلزات گرانبها را در ایالات متحده می فروشند ، بدون در نظر گرفتن اینکه آیا فروشنده هیچگونه تعهد گزارش دهی دارد یا خیر ، می توانند گزارش دهند که سود در اظهارنامه مالیات بر درآمد خود را گزارش می کند.

هنگام فروش سرمایه گذاری های طلا و نقره در ایالات متحده ، دو مجموعه مختلف از دستورالعمل های گزارشگری وجود دارد – یکی در مورد فروشنده که شخص از طریق آن می فروشد و دیگری برای سرمایه گذار که دارایی را می فروشد ، اعمال می شود.

توجه به این نکته حائز اهمیت است که مالیات بر فروش طلا و نقره به لحظه ای که فروش انجام می شود ، نخواهد بود و صورتحساب مالیات برای همه این فروش ها همزمان با قبض استاندارد مالیات بر درآمد انجام می شود.

برای سرمایه گذاران که فلزات گرانبها را می فروشند ، سود سرمایه یا ضرر و زیان در هنگام تهیه اظهارنامه مالیاتی باید در برنامه D فرم 1040 گزارش شود.

سرمایه گذاران ابتدا باید معاملات فلزات گرانبهای خود را در فرم 8949 ، از جمله مدت زمانی که سرمایه گذاری ها انجام شده است ، توضیح دهند. این فرم باید در کنار برنامه D. ثبت شود. سرمایه گذاران سپس از این اطلاعات در کنار برگه افزایش نرخ 28 ٪ در دستورالعمل های برنامه D استفاده می کنند.

بسته به نوع فلز فروخته شده ، فرم 1099-B ممکن است هنگام بسته شدن فروش توسط کارگزار به IRS ارسال شود ، زیرا این معاملات درآمد در نظر گرفته می شود. در مورد زمانی که یک کارگزار نیاز به ارائه فرم 1099-B دارد ، قوانین خاصی وجود دارد که تعیین می کند فروش فلزات گرانبها به فروشنده نیاز دارد تا این فرم را که در طی یک دوره 24 ساعته برای معاملات اعمال می شود ، ارائه دهد.

برای فروش طلا ، موارد قابل گزارش شامل سکه های طلای خاص ، از جمله برگهای افرا طلای 1 اونس کانادایی و کروگرند طلای و میله های طلا و دور حداقل 0.995 ظرافت است. در مورد کمیت ، تنها فروش بیش از 25 سکه طلا و یا بیش از 1 کیلوگرم میله های طلا و دور به شکل نیاز دارد.

فروش 0.999 میله نقره خوب و دور بالغ بر بیش از 1000 اونس واجد شرایط است. برای سکه های نقره ای ، سکه های آمریکایی با بیش از 90 درصد نقره قابل گزارش هستند ، اما سکه های عقاب نقره ای آمریکایی نیستند. فروش سکه های نقره ای بیش از 1000 دلار آمریکا به فرم نیاز دارد.

وقتی نوبت به فروش طلا و نقره در خارج از کشور می رسد ، شرکت کنندگان در بازار باید قوانین را دنبال کنند زیرا در مورد فروش سرمایه گذاری های طلا و نقره در آن کشور خاص اعمال می شود.

اطلاعات موجود در این مقاله مشاوره مالیاتی را تشکیل نمی دهد ، و سرمایه گذاران باید با یک متخصص مالیاتی یا برنامه کار کنند تا به آنها کمک کنند تا اطمینان حاصل کنند که همه چیز به طور دقیق گزارش شده است.